Uzun zamandır koşmamışlığın vermiş olduğu hamlıkla , Tünel'den Pera Sinemasına nefes nefese yetişebilmiş olmam yada o an a kadar film hakkında fikir yoksulluğu çektiğimden midir bilmiyorum,tansiyonumdaki dengesizlik ve beklentisizlik ile salondaki yerimi aldım.O an ki enteresanlık ise yaklaşık 3 yıl evvel çalıştığım işyerinden tanıdığım hatta aramızda küçük çapta münakaşa bile geçen,arkadalar arasında puma lakabı taktığımız adamın,bomboş salonda hemen ön sıramızda oturmuş olmasıydı.
Senaryo ve konuya ilk bakışta klişe gibi duran ancak akıcılığı ile kendine bağlayan bir aşk hikayesi tenefüs ettim.Aşkı yaşadığımı düşündüğüm hayatımın bu döneminde filmden etkilenme ihtimalimin değişkenliğide göz önüne alınmalıdır.
En fazla göze çarpan Mert Fırat'ın oyunculuğu oldu benim için.Daha sonra ögrendim ki senaryoyu yönetmen İlksen Başarır ile birlikte yazmışlar.Çok kat ve sahne koyarak, akıcılığı ve süregelirliği sağlamak için hallice uğraş vermişler ve başarmışlar.Görüntü yönetmeni Hayk Kırakosyan'ı Ezel Akay filmlerinden tanıyorum ki aynı zamanda eğitmen bir kişilik olması yönetmenin işini kolaylaştırmış.Saadet Işıl Aksoy un çok çok iyi olmayan performansı en az vasatın üzerinde olduğu kanaatindeyim zira Mert Fırat'ın oyununun yanında daha fazla şans bulamazdı ki buna rağmen 4. uluslararası Bursa İpek Yolu Film Festivalinde en iyi kadın ödülünü kazanmış.Mert Fırat'a ise ödül verilmemesi düşündürücü.
Yaklaşık iki saatte kendinizden çok şey buluyorsunuz.Bazen sağır bazen dilsiz.Asabiyet hakim kılıyor kimi zamanda göz yaşı.Çıkınca soruyorsun yanındakilere '' beğendiz mi ? '' diye.Cevabını beden diliyle alıyorsun,gözlere bakman yeterli oluyor.
